Minister Van Veldhoven kiest toch voor vaste verdeelsleutel bij energiedelen

Minister Van Veldhoven van Klimaat en Groene Groei heeft het wetsvoorstel gepresenteerd dat de Energiewet wijzigt voor de nationale implementatie van het Europese Electricity Market Design (EMD)-pakket.

Model ter discussie
Bij een vaste verdeelsleutel spreken de energiegever en energie-ontvanger een vast percentage af van de stroom die de energiegever invoedt op het stroomnet, bijvoorbeeld via zonnepanelen. Dat percentage gaat vervolgens altijd naar de energie-ontvanger, ook als deze op dat moment niet evenveel verbruikt. Wat de ontvanger niet direct gebruikt, wordt automatisch teruggeleverd aan zijn eigen leverancier, ook wel virtuele teruglevering genoemd.

Het kabinet koos hier aanvankelijk al voor, maar de Raad van State bracht het model ter discussie en enkele consumentenorganisaties bleken juist een voorkeur te hebben voor een dynamische verdeelsleutel, waarbij alleen wordt gedeeld wat de ontvanger op dat moment daadwerkelijk verbruikt.

Lagere kosten doorslaggevend
Na heroverweging kiest het kabinet toch voor de vaste verdeelsleutel als standaardmodel. Doorslaggevend zijn de lagere kosten: voor systeembeheerders en leveranciers samen wordt eenmalig ruim 22 miljoen euro aan invoeringskosten geraamd, plus structureel 1,7 miljoen euro per jaar.

Bij een dynamisch model zouden deze kosten hoger uitvallen en bovendien is de IT-capaciteit van netbeheerders de komende jaren ook nodig voor de invoering van tijdsafhankelijke nettarieven. Wel mogen energieleveranciers naast het verplichte standaardmodel vrijwillig een dynamische verdeelsleutel aanbieden. Het kabinet wil de gekozen aanpak over enkele jaren evalueren.

Ook grote bedrijven welkom
Nederland maakt daarnaast gebruik van de ruimte in de Europese richtlijn om niet alleen huishoudens en kleine en middelgrote ondernemingen, maar ook grote bedrijven op het distributienet te laten meedelen in energie.

Voor de energiegever geldt hierbij een maximaal geïnstalleerd vermogen van 6 megawatt, en delen mag alleen binnen een lokaal of beperkt geografisch gebied. Deze keuze sluit aan bij het advies van Berenschot om grote bedrijven wel aan een lokale grens te binden, en moet vooral energiehubs op bedrijventerreinen helpen.

Belastingplicht naar leverancier
Wie stroom deelt, wordt door dit wetsvoorstel niet zelf energiebelastingplichtig. De aangifteplicht komt te liggen bij de energieleverancier van de energie-ontvanger, in plaats van bij de energiegever zelf.

Daarmee voorkomt het kabinet dat potentieel 40.000 tot 60.000 energiegevers jaarlijks zelf aangifte energiebelasting moeten doen, volgens de minister goed voor een vermeden regeldruk van 2,24 tot 3,36 miljoen euro per jaar.

Aan het wetsvoorstel ging een langere discussie vooraf. Zo nam de Tweede Kamer eerder al een motie van GroenLinks-PvdA aan om energiedelen met vrije leverancierskeuze zo snel mogelijk te implementeren.