Consument krijgt 13.000 euro terug voor niet-geleverde thuisbatterij

Vorig jaar april bezocht een vertegenwoordiger van de batterijverkoper de consument. Tijdens dat bezoek kocht die een thuisbatterij voor de opslag van zonne-energie. Kort daarna volgde een tweede bezoek waarbij een overeenkomst werd gesloten voor een ander model thuisbatterij. De consument betaalde in totaal 13.249,50 euro.

Bedrijf komt niet opdagen
In juni 2025 deed een medewerker van het bedrijf een schouw bij de consument om te beoordelen waar de kabels voor de batterij aangelegd konden worden. Vervolgens bevestigde het bedrijf dat de installatie op 30 juli 2025 zou plaatsvinden. Die datum verstreek zonder dat er iets gebeurde.

Afgelopen september stelde de consument het bedrijf schriftelijk in gebreke en liet hij weten de koop als ontbonden te beschouwen als het batterijpakket niet binnen 5 dagen alsnog geleverd zou worden. Het bedrijf leverde niet en daarna volgde een rechtszaak. Opvallend: kort voor de zitting trok de gemachtigde van het bedrijf zich met onmiddellijke ingang terug, en het bedrijf liet verstek gaan.

Herroepingsrecht nooit meegedeeld
De kantonrechter toetst de kwestie daarom op eigen initiatief aan het consumentenrecht. Zijn oordeel: de overeenkomst is gesloten buiten de verkoopruimte, namelijk bij de consument thuis. Op grond van de wet had het bedrijf de consument daarom schriftelijk moeten informeren over het herroepingsrecht: het recht om een aankoop binnen 14 dagen zonder opgave van reden te ontbinden. De consument heeft nooit enige schriftelijke documentatie ontvangen, ook niet over dit recht. Als gevolg van het niet nakomen van die informatieplicht werd de herroepingstermijn verlengd met 12 maanden na het verstrijken van de oorspronkelijke 14 dagen.

De kantonrechter bestempelt de schriftelijke ingebrekestelling van de consument als een ondubbelzinnige herroepingsverklaring. Omdat die brief binnen de verlengde herroepingstermijn is verstuurd en het bedrijf niet heeft geleverd, is de overeenkomst rechtsgeldig ontbonden. Bij een vergelijkbare zaak waarbij een consument de thuisbatterijkoop ontbond na schending van de informatieplicht werd de koper door de rechtbank Amsterdam ook al in het gelijk gesteld.

Verweer van de verkoper sneuvelt
Het bedrijf had meerdere verweren gevoerd. Ten eerste stelde het dat er geen fatale leveringstermijn was overeengekomen en dat leveringsproblemen bij de leverancier niet aan het bedrijf konden worden verweten. Ten tweede beriep het zich op een uitzondering op het herroepingsrecht voor maatwerk: de thuisbatterij zou op maat zijn gemaakt voor de consument. De kantonrechter verwerpt dit: nergens is onderbouwd dat het batterijpakket daadwerkelijk een niet-geprefabriceerd product was dat naar specificaties van de consument is gemaakt. De consument heeft bovendien zelf verklaard dat nooit over maatwerk is gesproken.

Verder stelde het bedrijf dat met de consument was afgesproken dat de levering op 25 november 2025 zou plaatsvinden, maar dat de consument de monteur die dag de toegang tot de woning had geweigerd. De kantonrechter gaat hier niet in mee: het is op geen enkele manier onderbouwd en daarnaast door de consument als aperte onwaarheid weersproken. Tot slot probeerde het bedrijf de aanschafprijs te verrekenen met kosten op grond van zijn algemene voorwaarden en op grond van artikel 6:230s lid 4 van het Burgerlijk Wetboek, een bepaling die de handelaar een evenredige vergoeding toekent voor reeds geleverde diensten. Ook dat gaat niet op: voor die bepaling is vereist dat de consument uitdrukkelijk heeft gevraagd om al tijdens de herroepingstermijn te beginnen met de uitvoering, en dat is niet het geval. Bovendien zijn de algemene voorwaarden nooit aan de consument overhandigd, wat ook al niet aannemelijk is te maken nu de hele overeenkomst nooit schriftelijk is bevestigd.

Volledige terugbetaling
Het bedrijf moet daarom van de rechtbank het aankoopbedrag van 13.249,50 euro volledig terugbetalen, vermeerderd met de wettelijke rente met ingang van 18 september 2025.

Daarnaast wordt 907,50 euro aan buitengerechtelijke incassokosten toegewezen, eveneens te vermeerderen met wettelijke rente. De proceskosten worden tot slot begroot op 1.887,42 euro.