Wéér vist zonnepaneelbezitter achter het net bij klacht over salderingsregeling

Een consument met een dynamisch energiecontract was het oneens met de manier waarop zijn leverancier de salderingsregeling had toegepast op de jaarrekening van 2025. Bij een dynamisch energiecontract verschilt de inkoopprijs van stroom van uur tot uur, afhankelijk van vraag en aanbod op de energiemarkt. De consument stelde dat de afrekening onjuist was en verwees daarvoor naar een uitspraak van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden.

Uurprijs, jaarvolume
De leverancier legde uit hoe zijn afrekening werkt: per uur wordt het saldo van verbruik en teruglevering berekend en vermenigvuldigd met de geldende uurprijs. Op jaarbasis worden vervolgens de totale afgenomen kilowattuur en de totale teruggeleverde kilowattuur tegen elkaar weggestreept, conform de wettelijke salderingsregeling.

In het geval van deze consument was er per saldo meer teruggeleverd dan afgenomen; dat overschot werd op jaarbasis verrekend.

Commissie volgt eigen lijn
De Geschillencommissie Energie volgt in deze uitspraak de lijn die zij al in eerdere zaken heeft uitgestippeld. Bij een dynamisch energiecontract is afrekening per uurprijs toegestaan, mits het totale aantal kilowattuur op jaarbasis wordt gesaldeerd. De verwijzing naar het arrest van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden brengt de commissie niet van die lijn af.

Voorschot zegt niets
Naast de salderingsvraag voerde de consument aan dat zijn maandelijkse termijnbedrag te laag was ingeschat. De commissie laat dat argument snel los: een termijnbedrag is niet meer dan een voorschot, berekend op basis van verwacht verbruik en verwachte teruglevering. De uiteindelijke nota hangt af van de werkelijke meterstand, niet van het ingeschatte voorschot. De klacht van de consument is daarom ongegrond verklaard; een vergoeding voor stress of verloren tijd is daarmee niet aan de orde.

Eerder deze maand oordeelde de geschillencommissie al soortgelijk in een andere zaak.