Energiebedrijf wint van klant met zonnepanelen: hogere vaste leveringskosten zijn toegestaan

Een consument met zonnepanelen en een elektriciteitscontract van vóór 2022 klaagde over hogere vaste leveringskosten die zijn energieleverancier sinds 2024 in rekening brengt. Klanten die elektriciteit terugleveren aan het net, betalen sindsdien een hoger vast tarief dan klanten die dat niet doen.

Verkapte terugleverkosten
Volgens de consument gaat het in feite om verkapte terugleverkosten, die op basis van zijn oude contract niet direct in rekening mogen worden gebracht.

De energieleverancier stelde dat er geen nieuwe kostencomponent is toegevoegd, maar dat de vaste leveringskosten eerlijker zijn verdeeld over klanten mét en zonder zonnepanelen, en over klanten waarbij terugleverkosten contractueel wel of niet direct kunnen worden berekend.

Commissie: forfait is redelijk
De Geschillencommissie stelt vast dat teruglevering van elektriciteit ook bij een contract van vóór 2022 kosten met zich meebrengt voor de energieleverancier – onder meer in de vorm van zogenoemde onbalanskosten, die ontstaan wanneer een leverancier meer of minder stroom moet leveren dan vooraf ingekocht. Als die extra kosten niet worden doorberekend aan de klant die teruglevert, worden ze omgeslagen over alle klanten, ook over degenen die zelf niet terugleveren en die kosten dus ook niet veroorzaken.

Bij contracten van ná 2022 kunnen terugleverkosten per eenheid in rekening worden gebracht; bij oudere contracten is dat contractueel niet mogelijk. Een forfaitaire opslag via de vaste leveringskosten is in dat geval een passende oplossing, aldus de commissie. Tot slot wijst de commissie erop dat de consument eenvoudig aan de forfaitaire opslag kan ontkomen door over te stappen naar een nieuw contract, waarbij de kosten per teruggeleverde eenheid worden berekend.

De klacht van de consument is door de Geschillencommissie daarom ongegrond verklaard.