Geschillencommissie stelt uitspraak vaste leveringskosten uit en wacht op Hoge Raad

Een consument met een variabel energiecontract klaagde bij de Geschillencommissie over de verhoging van zijn vaste leveringskosten en stelt dat daarvoor geen contractuele basis bestaat. Het energiebedrijf is juist van mening dat de contractvoorwaarden wel de bevoegdheid geven om deze kosten aan te passen.

Discussie over wijzigingsbeding
Omdat exact dezelfde juridische vraag op dit moment bij de Hoge Raad ligt, heeft de Geschillencommissie Energie besloten de zaak nog niet inhoudelijk te beoordelen. De behandeling wordt aangehouden totdat de hoogste rechter een definitief oordeel heeft geveld.

Volgens de consument biedt het contract geen wijzigingsbeding voor de vaste leveringskosten, maar alleen voor de variabele leveringstarieven. Hij wil daarom dat de doorgevoerde wijziging ongedaan wordt gemaakt.

Zonnepanelen als motief
Het energiebedrijf betoogt juist dat de contractdocumentatie wel degelijk een basis biedt om de vaste leveringskosten eenzijdig te verhogen, omdat de leveringskosten volgens het contract bestaan uit de tarieven plus een vast bedrag per dag.

De energieleverancier wil met die aanpassing de kosten verrekenen die samenhangen met de zonnepanelen van de consument, en stelt dat het contract wijziging van die vaste kosten toestaat. Het wijst er bovendien op dat de Autoriteit Consument en Markt (ACM) in haar rapportage ‘Energietarieven in Transitie’ een dergelijke aanpassing toestaat en de tarieven van het bedrijf al heeft goedgekeurd.

Aansluiten bij Hoge Raad
De Geschillencommissie stelt vast dat het variabele energiecontract van de consument bestaat uit een bevestigingsbrief, de modelcontractvoorwaarden van het bedrijf uit 2022 en de algemene voorwaarden uit 2017. Naast het prijswijzigingsbeding in de leveringsbrief en de modelcontractvoorwaarden bevatten ook de algemene voorwaarden een vergelijkbaar beding.

De commissie stelt ernaar te streven dat haar uitspraken gelijk oplopen met het oordeel van de burgerlijke rechter en ziet in deze zaak geen aanleiding daarvan af te wijken. Ondanks begrip voor de wens van de consument om snel duidelijkheid te krijgen, moet de zaak daarom aangehouden blijven tot de Hoge Raad heeft beslist.