Rechter geeft consument geld terug na druk bij aankoop thuisbatterij

De Rechtbank Amsterdam oordeelt dat het bedrijf 1.451,64 euro, 650 euro aan kosten en de buitengerechtelijke incassokosten moet terugbetalen.

Telefonisch benaderd
De consument werd op vorig jaar mei telefonisch benaderd met de vraag of hij geïnteresseerd was in een thuisbatterij. Aan hem werd medegedeeld dat als hij direct een offerte zou tekenen een medewerker langs zou komen voor meer informatie. De consument ondertekende toen digitaal de offerte met een totaalbedrag van 15.397,25 euro inclusief btw. De offerte vermeldde dat het herroepingsrecht was uitgesloten omdat het een aanbod op maat betrof.

Daags na het telefoongesprek heeft een medewerker van het bedrijf de consument thuis bezocht. Gedurende het bezoek gaf de consument aan dat hij wilde afzien van de koop. Hij schreef dat hij in het eerste contact heel duidelijk had gezegd dat hij geïnteresseerd was, maar eerst wilde weten hoe groot het formaat was omdat hij beperkt ruimte had.

Onder druk getekend
Aan de consument werd vervolgens telefonisch medegedeeld dat hij de overeenkomst niet kon herroepen, maar dat hij wel voor een kleinere batterij kon kiezen. De consument heeft toen opnieuw een offerte ondertekend voor een totaalbedrag van 4.838,79 euro. Ook in deze offerte was opgenomen dat het herroepingsrecht was uitgesloten. De consument heeft diezelfde dag een betaling gedaan van 1.451,64 euro.

Eind juli 2025 heeft de gemachtigde van de consument de overeenkomst herroepen en het bedrijf gesommeerd tot terugbetaling. Het bedrijf heeft aan de sommatie geen gehoor gegeven.

Consumentenbescherming geldt
Het bedrijf voerde aan dat de consument geen consument was omdat in de koop van de thuisbatterij een financieel component met zakelijk voordeel zit. Dit verweer werd verworpen. De consument wenste een thuisbatterij te kopen voor persoonlijk gebruik. Dat hij hoopte een financieel aantrekkelijke aanschaf te doen maakt niet dat hij daardoor zakelijk is gaan handelen en geen consument meer is, oordeelde de kantonrechter.

Ook het verweer dat geen sprake was van koop op afstand volgde de kantonrechter niet. Na de herroeping van de eerste overeenkomst heeft er tussen partijen telefonisch contact plaatsgevonden waarin door het bedrijf een andere, kleinere batterij werd aangeboden voor een andere prijs. Dit betreft aldus een nieuw aanbod. Nu de onderhandelingen tijdens dat telefoongesprek hebben plaatsgevonden en de consument ook digitaal de offerte heeft ondertekend, is half juli een nieuwe, en op afstand gesloten, overeenkomst tot stand gekomen.

Geen maatwerk
Het bedrijf had aangevoerd dat het herroepingsrecht niet gold omdat er sprake was van maatwerk. De kantonrechter verwierp dit. Het ging om een standaard thuisbatterij die geprefabriceerd is. Dat deze later nog geïnstalleerd moet worden in de woning van de consument, en dat die installatie mogelijkerwijs afgestemd is op zijn situatie, doet daar niets aan af. De kantonrechter kwam tot de conclusie dat de consument de overeenkomst rechtsgeldig heeft herroepen.

Het bedrijf had aangevoerd dat het door de herroeping van de consument schade heeft geleden die voor verrekening in aanmerking komt. De kantonrechter oordeelde dat van een uitdrukkelijk verzoek van de consument geen sprake was. In de offerte stond weliswaar dat de consument dit had verzocht, maar het betrof een door het bedrijf zelf voorgedrukte zinssnede en de consument had onbetwist gesteld dat hij de tweede offerte onder druk had getekend.

Misleidende en agressieve handelspraktijk
Het verstrekken van onjuiste informatie, zoals inzake het recht op herroeping, betreft een misleidende handelspraktijk, overwoog de kantonrechter verder. De handelswijze van het bedrijf laat zich volgens de rechter ook overigens als oneerlijk kwalificeren doordat aan de consument ten onrechte was gecommuniceerd dat hij alleen kon afzien van de eerste overeenkomst in het geval hij een tweede overeenkomst aanging. De druk die hierdoor op de consument werd uitgeoefend laat zich in de ogen van de rechter kwalificeren als een agressieve handelspraktijk.

De consument stelde dat hij kosten heeft moeten maken ter vaststelling van de aansprakelijke partij. Daartoe voerde hij aan dat het bedrijf gebruik heeft gemaakt van verschillende handelsnamen. Omdat die naam niet ingeschreven staat in het handelsregister en de consument later facturen op naam van een andere handelsnaam ontving, heeft de consument uit opnames van telefoongesprekken moeten herleiden dat het bedrijf de aansprakelijke partij is. Het bedrijf heeft dit onweersproken gelaten, zodat de kantonrechter ook die vordering van 650 euro toewijst.