
Op 6 mei 2025 had de consument telefonisch contact met het bedrijf voor de aankoop en installatie van een thuisbatterij. Er kwam een overeenkomst tot stand voor de levering van een thuisbatterij voor 14.489,75 euro. Op 10 mei 2025 bezocht een medewerker van het bedrijf de consument thuis en ondertekende deze een formulier ‘bevestig afspraak’ en betaalde 3.150,00 euro aan. De consument bedacht zich en deed via een brief op 12 mei 2025 een beroep op het herroepingsrecht. Het bedrijf weigerde de aanbetaling terug te betalen, waarna de consument naar de rechter stapte.
Geen maatwerk aangetoond
De kantonrechter van de rechtbank Midden-Nederland stelde vast dat er sprake was van een overeenkomst op afstand dan wel een overeenkomst die buiten de verkoopruimte tot stand is gekomen. Op grond van artikel 6:230o van het Burgerlijk Wetboek (BW) mag een consument de overeenkomst zonder opgave van redenen binnen 14 dagen ontbinden. De consument heeft met de brief van 12 mei 2025 gebruikgemaakt van zijn herroepingsrecht binnen deze termijn, aldus de rechter.
Het bedrijf voerde aan dat het herroepingsrecht niet gold, omdat er sprake was van maatwerk. De kantonrechter verwierp dit verweer. Weliswaar was een technische schouw uitgevoerd en was de installatie van de thuisbatterij afgestemd op de situatie van de consument, maar dat was onvoldoende om de thuisbatterij uniek en gepersonaliseerd te noemen. De consument had enkel kunnen kiezen tussen verschillende grootten van de thuisbatterij. De enkele omstandigheid dat het bedrijf op de prijsopgave vermeldde dat er sprake was van een ‘persoonlijk aanbod op maat’, was onvoldoende voor de conclusie dat het ook daadwerkelijk een aanbod op maat betrof.
Voorwaarden niet vervuld
Het bedrijf beriep zich ook op de uitzondering voor dienstverlening waarbij de overeenkomst volledig is nagekomen binnen de ontbindingstermijn. Dit beroep ging niet op. Volgens de kantonrechter is niet gesteld of gebleken dat de overeenkomst volledig was nagekomen binnen de ontbindingstermijn.
Verder had het bedrijf de consument voorafgaand aan het sluiten van de overeenkomst moeten wijzen op kosten bij ontbinding tijdens uitvoering. Dat had het bedrijf niet gedaan. De kantonrechter oordeelde dat de consument geen kosten verschuldigd was aan het bedrijf in verband met het ontbinden van de overeenkomst. Van verrekening kon dan ook geen sprake zijn.
Ondernemer of consument
Volgens het bedrijf handelde de consument niet als natuurlijk persoon. Volgens het bedrijf was er sprake van een overeenkomst met zakelijke elementen. De kantonrechter ging daar niet in mee. De consument had de thuisbatterij aangeschaft voor zijn privéwoning. De overeenkomst was op persoonlijke titel gesloten. Dat er fiscaalrechtelijk de mogelijkheid bestaat om btw terug te vragen op de investering maakte de consument nog geen ondernemer, stelde de kantonrechter.
Wettelijke rente toegewezen
De rechtbank oordeelde dat de overeenkomst rechtsgeldig was ontbonden en dat de consument recht had op teruggave van het aanbetaalde bedrag van 3.150,00 euro binnen 14 dagen na de dag van ontvangst van de verklaring tot ontbinding. Ook moet het bedrijf wettelijke rente over de hoofdsom betalen vanaf 10 mei 2025, omdat de consument op dat moment aan het bedrijf heeft betaald. Verder moet het bedrijf 532,40 euro aan buitengerechtelijke incassokosten en 784,54 euro aan proceskosten betalen.
Vanaf 1 juli 2026 wordt de telefonische verkoop van thuisbatterijen verder aan banden gelegd. Dan treedt namelijk een wettelijk verbod in werking voor bedrijven om consumenten zonder voorafgaande toestemming telefonisch te benaderen voor de verkoop van deze producten.
De maart 2026-editie van Solar & Storage Magazine is verschenen. Het tijdschrift bevat artikelen over de vakbeurs Solar Solutions Amsterdam, stekkerbatterijen, zonnepaneelbeleid bij woningcorporaties en onderhoud van zonnepanelen.