Einde salderingsregeling: ook nieuwe minister wijst compensatie huurders af

Dat laat de minister van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening weten na Kamervragen van Sandra Beckerman (SP). Daar bevestigt ze net als haar voorganger Mona Keijzer dat er geen ruimte is voor financiële compensatie van huurders die worden getroffen door het afschaffen van de salderingsregeling voor zonnepanelen.

Motie afgehandeld
‘De financiële dekking ontbreekt voor compensatie van de salderingsregeling’, schrijft Boekholt-O’Sullivan in haar antwoorden op de Kamervragen. Ze meldt bovendien dat hiermee de motie van Beckerman waarin de SP om compensatie voor huurders met zonnepanelen vroeg als afgehandeld te beschouwen.

De motie van Beckerman vroeg het kabinet te onderzoeken hoe huurders gecompenseerd kunnen worden en een voorstel te doen. Toenmalig minister Keijzer gaf eerder al aan dat er geen ruimte was tot financiële compensatie voor huurders en dat wordt nu ook door het nieuwe kabinet dus bevestigd.

Huurders betalen mee
Het klopt dat huurders met zonnepanelen op hun huurwoning via huur of servicekosten een vergoeding betalen voor deze installatie, erkent de minister. Voor het effect van de afbouw van de salderingsregeling wijst zij naar het rapport dat vorig jaar mei werd gepubliceerd. ‘Daarin is onder meer aangegeven dat de huurder met zonnepanelen door de afschaffing van de salderingsregeling per saldo 4 tot 8 euro meer betaalt dan de huurder zonder zonnepanelen. De huurder betaalt namelijk voor de zonnepanelen via de servicekosten. Dit weegt niet op tegen het voordeel van de terugleververgoeding en de opwek voor eigen verbruik.’

De resultaten zijn gemiddelden en de effecten kunnen per huishouden behoorlijk verschillen, benadrukt de minister. Afhankelijk van onder andere gezinsgrootte, verbruik en hoeveelheid zonnepanelen kan het voorkomen dat huurders voordeel behouden met hun zonnepanelen. ‘Het verhogen van het eigen gebruik beperkt de negatieve financiële effecten bij huurders, maar zal het niet volledig wegnemen’, aldus Boekholt-O’Sullivan.

Geen verkapte huurverhoging
Beckerman vroeg of de minister de opvatting deelt dat het afschaffen van de saldering in feite kan neerkomen op een verkapte huurverhoging. ‘Ik erken dat huurders de gevolgen van de afschaffing van de salderingsregeling zullen gaan voelen’, antwoordt de minister. ‘Tegelijkertijd zijn er diverse maatregelen genomen die leiden tot afnemende woonlasten bij huurders.’

De minister wijst op de Nationale Prestatieafspraken waardoor woningcorporaties huurwoningen isoleren met een besparing van 350 tot 550 euro per jaar zonder daarvoor een huurverhoging te vragen, en de aftrekpunten voor de energielabels E, F en G. Daarnaast geldt dat de netto huurquote, de verhouding tussen de netto huur en het netto besteedbaar inkomen, tussen 2021 en 2024 afnam van 25,4 procent naar 24,7 procent.

Voor de jaren daarna wijst de minister onder meer op de Wet betaalbare huur en het pakket aan maatregelen inzake de huurtoeslag. De Wet betaalbare huur heeft geleid tot uitbreiding van huurprijsbescherming naar de woningen in het middensegment en tot aftrekpunten en daardoor lagere maximale huurprijzen voor huurwoningen met een energielabel E, F of G. Het pakket aan maatregelen inzake de huurtoeslag heeft geleid tot een verhoging van 215 miljoen euro extra huurtoeslag in 2025 en structureel 650 miljoen euro per jaar vanaf 2026.

Draagvlak onder druk
Beckerman had de minister tot slot gevraagd hoe zij de signalen beoordeelt dat het draagvlak onder huurders voor de energietransitie ernstig onder druk staat door problemen rond betaalbaarheid en zeggenschap. ‘Ik acht het zorgelijk als het draagvlak onder huurders voor de energietransitie ernstig onder druk zou staan door problemen rond betaalbaarheid en zeggenschap’, reageert Boekholt-O’Sullivan. ‘Ik deel de analyse dat een afnemend draagvlak tot risico’s zou leiden voor het behalen van de klimaatdoelen in de gebouwde omgeving. Daarom acht ik het een goede zaak dat bij verduurzaming op verschillende manieren rekening wordt gehouden met de betaalbaarheid en de zeggenschap van huurders.’

De minister stelt echter niet de mening van de Woonbond te delen dat er sprake is van een groot risico dat de energietransitie in de gebouwde omgeving stagneert als 3,6 miljoen hurende huishoudens het financiële voordeel van verduurzaming niet meer ervaren. Zij verwijst naar de verschillende manieren waarop rekening wordt gehouden met het financiële voordeel dat huurders ervaren bij verduurzaming.