Vlaamse call Groene Warmte ondergaat kritische evaluatie

Minister Melissa Depraetere wijst na vragen in het Vlaams Parlement op een mogelijke herziening van het subsidiesysteem.

Structurele knelpunten
Tijdens een commissievergadering wees parlementslid Mien Van Olmen (cd&v) op verschillende problemen met het huidige callsysteem. Een belangrijk pijnpunt is de automatische eliminatie van de laagst gerangschikte 10 procent van de projecten, ook wanneer deze kwalitatief in orde zijn. Ook de lange beoordelingstijd, het te lage maximale steunbedrag voor grotere infrastructuurprojecten en de strenge eisen rond intentieverklaringen vormen hindernissen.

Van Olmen pleitte voor een open systeem zoals in Nederland en Frankrijk, waarbij projecten continu kunnen worden ingediend tot het budget is uitgeput. ‘Dat vermindert risico’s voor ontwikkelaars. Het voorkomt timingproblemen.’

Daarnaast suggereerde ze een systeem op basis van het ‘contracts for difference’-principe, dat het Agentschap Innoveren en Ondernemen (VLAIO) al toepast voor grootschalige warmtepompen. Hierbij wordt steun toegekend op basis van het effectief wegwerken van de onrendabele top – het financiële verschil tussen kosten en opbrengsten – in plaats van via een vast steunpercentage.

Complexe hervorming
In haar antwoord erkende minister Depraetere dat er overlap bestaat tussen de steunmaatregelen van het Vlaams Energie- en Klimaatagentschap (VEKA) en het Vlaams Agentschap Innoveren en Ondernemen (VLAIO). Deze agentschappen zijn inmiddels in overleg om hun instrumenten beter op elkaar af te stemmen.

‘Ik denk dat het er effectief voor zal zorgen dat het een stukje duidelijker wordt en dat de aanvragers meer duidelijkheid krijgen over welke steun ze voor welke investering kunnen krijgen,’ aldus Depraetere. ‘Dat is het principe van een loket waar ze dan heel duidelijk de info kunnen krijgen over die ondersteuning voor groene warmte.’

De minister kondigde verder aan dat ook de uitdaging rond grote strategische warmtetransportleidingen wordt meegenomen in de evaluatie. Deze infrastructuur, die warmte over langere afstanden transporteert, vraagt een andere aanpak dan kleinere warmtenetten. Door deze leidingen initieel te overdimensioneren, kunnen later bijkomende warmtebronnen en distributiezones worden aangesloten.

Depraetere benadrukte dat de hervorming niet op korte termijn kan ingaan vanwege de complexiteit en de nodige regelgevende aanpassingen. Om te voorkomen dat de ondersteuning voor groene warmte stilvalt, gaat de call van 2025 daarom door met enkele kleinere verbeteringen op basis van feedback van vorige indieners. ‘Het zou spijtig zijn om dat voor 2 jaar bijvoorbeeld on hold te zetten. Dat gaan we niet doen', aldus de minister. De grote hervorming volgt voor toekomstige calls, maar een concreet tijdspad is nog niet bekend.