‘Regionale productie batterijen en zonnepanelen niet mogelijk tot 2030’

Om de dominantie van China in de wereldwijde productie van duurzame-energieproducten tegen te gaan, proberen onder meer Amerika en Europa hun productiecapaciteit uit te breiden om een betrouwbare en betaalbare levering te garanderen. Onderzoekers van Rystad Energy stellen dat die acties mogelijk echter te laat komen, omdat de uitbreiding van de productiecapaciteit in Westerse landen tot 700 miljard Amerikaanse dollar zal kosten en op zijn vroegst in het volgende decennium een betekenisvolle impact zal hebben.

Binnenlandse toeleveringsketens
Het onderzoek van Rystad Energy heeft betrekking op de uitgaven die nodig zijn om binnenlandse toeleveringsketens op te bouwen voor de winning, verwerking, raffinage en productie van materialen voor zonne-energie, windenergie en batterijen.

China domineert onder meer de productie van zonnecellen en batterijcellen. ‘Omdat vertrouwen op één handelspartner voor belangrijke productie- of grondstoffen riskant is, probeert het Westen China’s greep op de toeleveringsketens te doorbreken’, stelt Audun Martinsen, hoofd onderzoek supply chain bij Rystad Energy. ‘Deze landen moeten echter een zware strijd leveren en het zal vele jaren en aanzienlijke investeringen vergen om effect te sorteren.’

Afrikaanse mijnbouw
Naast de binnenlandse inkoop kijkt China ook over zijn grenzen heen om grondstoffen te winnen. Zo heeft het land bijvoorbeeld geïnvesteerd in Afrikaanse mijnbouwprojecten voor zeldzame aardmetalen, waaronder lithiumwinning in landen als Namibië. Als andere landen hun afhankelijkheid van door China gecontroleerde materialen willen verminderen, gaat het niet zozeer om het uitbreiden van de mijnbouwcapaciteit, maar om het doorbreken van de handelsroutes van deze materialen, zodat ze terechtkomen op verwerkings- en productielocaties buiten China.

De jaarlijkse investeringen van het Chinese vasteland in de opbouw van productie- en verwerkingscapaciteit zijn volgens Rystad Energy gestegen van 10 miljard Amerikaanse dollar in 2016 naar 140 Amerikaanse dollar miljard in 2023. Als gevolg daarvan groeide de productiecapaciteit voor zonnepanelen van 14 gigawatt (red. omvormervermogen) naar 850 gigawatt en voor batterijcellen van 126 gigawattuur naar 1.550 gigawattuur. Ter vergelijking: de gecombineerde jaarlijkse investering in alle andere landen is volgens de onderzoekers slechts gegroeid van 7 miljard Amerikaanse dollar in 2016 naar 20 miljard Amerikaanse dollar in 2023.

Minder dan een kwart
Verschillende investeringsprogramma’s en beleidsmaatregelen van de Europese Unie (EU) en Amerika ten spijt – zoals de Amerikaanse Inflation Reduction Act – is de pijplijn van projecten buiten China volgens Rystad Energy minder dan een kwart van de investeringen die nodig zijn om volledig los te komen van China. In totaal is er namelijk 700 miljard Amerikaanse dollar aan investeringen in mijnbouw en productie nodig om de Chinese dominantie op deze markten te doorbreken.

Martinsen besluit: ‘China heeft niet alleen een voorsprong op het gebied van productie en mijnbouw, maar heeft ook een voorsprong op het gebied van knowhow en intellectueel eigendom, aangezien Chinese bedrijven talloze patenten bezitten en vooroplopen bij de ontwikkeling van nieuwe technologieën. Dit zal ook de snelheid vertragen waarmee de EU en Amerika hun achterstand kunnen inhalen, waardoor hun tijdlijn voor zelfvoorziening wordt verschoven naar de jaren ’30. Tot slot zal ook grootschalige recycling van mineralen nodig zijn, met inbegrip van ontmantelde apparatuur.’