Politieke impasse energielabels zonnepanelen vertraagt PV Ecodesign

De detaillering komt echter moeizaam tot stand, met als bottleneck een belangrijk aspect van methodiek voor Energy Labeling. De kernvraag is hoe de CO2-footprint in de productieketen moet worden bepaald: op basis van de algemene elektriciteitsmix of via het exacte gebruik van hernieuwbare energie. SolarPower Europe pleit voor het laatste. Christina Maria Huber: ‘Het zou helpen wanneer landen zoals Nederland en België zich daar ronduit achter scharen.’

Stroperig proces
Huber is senior beleidsadviseur duurzaamheid bij SolarPower Europe, de brancheorganisatie voor de Europese zonne-energiesector. Ze leidt het Product Sustainability Workstream en ondersteunt de duurzaamheidsagenda van het Battery Storage Europe-platform. Een van de belangrijke dossiers die op haar bord ligt, is Ecodesign en Energy Labeling – verschillende maar nauw verbonden regelgeving vanuit de EU.

Met de invoering van de ESPR heeft de Europese Unie een wettelijk kader gecreëerd dat vrijwel alle fysieke producten op de Europese markt omvat. De verordening maakt het mogelijk om per productcategorie geharmoniseerde duurzaamheidseisen in te voeren, bijvoorbeeld aangaande recycle- en repareerbaarheid, materiaalgebruik en CO₂-uitstoot. Hij trad in 2024 in werking, waarna de uitwerking van de uitvoeringsregels per productgroep in gang werd gezet. ‘De invoering van extra milieunormen voor zonnepanelen en omvormers is vooralsnog een langdurig en stroperig proces’, gaf SolarPower Europe in mei 2023 aan in Solar & Storage Magazine. Wat is er sindsdien gebeurd?

Politieke issues
‘Er is zeer weinig veranderd, met name wat betreft de regels voor pv, ook wel bekend als PV Ecodesign’, legt Huber uit. ‘Het idee is het vaststellen van minimumeisen voor milieuprestaties. Die zijn nog steeds niet geadopteerd. Dat heeft met name te maken met politieke issues: de technische discussie over de methodiek voor het bepalen van de CO₂-footprint. ‘Die sleept al jaren voort en blokkeert de voortgang bij de ontwikkeling van regels voor een lage CO2-voetafdruk voor een breed scala aan producten, waaronder, staal en batterijen.’

Grondslag
Waar ligt de oorzaak van de impasse in Ecodesign van zonnepanelen? Wat is de kern van de discussie? Er zijn feitelijk 2 wegen die kunnen worden bewandeld, vertelt Huber. De eerste is het bepalen van de bijdrage van energie aan de koolstofvoetafdruk – waarbij de impact van productie het grootst is – door de energiemix in een land als uitgangspunt te nemen; welk deel van het product is groen? Deze aanpak gaat uit van één gemiddeld cijfer voor het hele land. Bij de andere is de grondslag het daadwerkelijke verbruik van hernieuwbare energie door de fabrikant, uit eigen opwek of ingekocht, bijvoorbeeld via een power purchase agreement (ppa) of garanties van oorsprong (gvo’s).

Lees het volledige artikel hieronder in de juni 2026-editie van Solar & Storage Magazine.