Utrechtse wetenschappers ontwikkelen ‘glas-in-lood’-panelen met zonnecellen

Een paneel kan dankzij verborgen zonnecellen op een zonnige dag volgens de onderzoekers energie leveren overeenkomstig met het opladen van drie mobiele telefoons. Wilfried van Sark, onderzoeker zonne-energie Universiteit Utrecht: 'Het raam dat wij hebben gerealiseerd zet ongeveer een half procent van het opgevangen zonlicht om in elektriciteit. In de door ons ontwikkelde panelen zijn luminescente zonneconcentratoren van perspex verwerkt. Dat zijn platen waarin zonlicht wordt geabsorbeerd en naar de zijkant van die platen wordt geconcentreerd. Hier hebben we aan de Universiteit Utrecht al eerder onderzoek naar gedaan.' (red. deze technologie wordt ook toegepast in de geluidsschermen die Heijmans recent onthulde.)

Alle platen zijn gekoppeld aan smalle zonnecellen, die aan de zijkant zijn aangebracht. In totaal zijn in het ‘glas-in-lood’-paneel van Van Sark 100 zonnecellen van 15 centimeter lang en 0,5 centimeter breed verwerkt. De aansluitingen zijn verborgen in het houten frame.

De gekleurde stukken glas uit de vroegere glas-in-loodramen, in combinatie met de gekleurde vakjes uit de schilderijen van Piet Mondriaan, dienden voor Van Sark als inspiratiebron. In het ontwerp van zijn ‘Elektrische Mondriaan’ zijn de gekleurde vlakken uitgevoerd in gekleurd plastic in vijf verschillende kleuren: rood, roze, groen, geel en blauw. Het belang van onderzoek naar luminescente zonneconcentratoren strekt volgens Van Sark veel verder dan deze ‘Elektrische Mondriaan’. “De gekleurde platen bieden een esthetisch alternatief voor de bekende blauwe of zwarte zonnepanelen. Ook kunnen ze grootschalig worden geïntegreerd in de façades van kantoorgebouwen.”