Rechtbank Overijssel: grondeigenaar kan intrekking omgevingsvergunning zonnepark op eigen perceel niet tegenhouden

In 2023 verleende de gemeente een omgevingsvergunning voor een klein zonnepark van 2 hectare. De vergunning werd verleend aan de projectontwikkelaar die het project wilde realiseren, niet aan de grondeigenaar zelf. Nadat een vertrouwensbreuk was ontstaan, trok de projectontwikkelaar zijn plannen in en vroeg het college de vergunning in te trekken. Dat deed de gemeente op 16 juni van dit jaar. De grondeigenaar had ondertussen plannen opgevat om zelf een landgoed te realiseren met het zonnepark als onderdeel. Zijn urgentie was groot vanwege de SDE++-subsidieronde 2026 die op 27 oktober opent: voor een subsidieaanvraag is een geldige omgevingsvergunning verplicht, en zonder die subsidie is realisatie van een zonnepark volgens de grondeigenaar vrijwel onmogelijk.

Eigen grond, andermans vergunning
De voorzieningenrechter stelde vast dat de grondeigenaar niet als vergunninghouder kan worden aangemerkt. Artikel 5.37 van de Omgevingswet bepaalt dat een omgevingsvergunning geldt voor degene die de activiteit verricht: die persoon is de vergunninghouder, ongeacht wie de grond bezit waarop de activiteit plaatsvindt.

Na het uitbreken van de vertrouwensbreuk had de grondeigenaar het project losgelaten, en op het moment van de intrekking was hij slechts in de onderzoeksfase voor zijn eigen plannen. Van een overdracht of overname van de vergunning was geen sprake. Dat is onvoldoende om als vergunninghouder te gelden, aldus de rechter.

Ongebruikte vergunning mag weg
Artikel 5.40 van de Omgevingswet geeft gemeenten de bevoegdheid een omgevingsvergunning in te trekken als gedurende een jaar geen activiteiten zijn verricht, of als de vergunninghouder zelf om intrekking vraagt. In dit geval was aan beide gronden voldaan. De rechter oordeelde dat de gemeente het algemeen belang van het tegengaan van ongebruikte vergunningen en de belangen van de vergunninghouder in redelijkheid zwaarder heeft mogen laten wegen dan die van de grondeigenaar.

Zijn positie als grondeigenaar en zijn toekomstplannen wegen daar niet tegenop. Omdat nader onderzoek naar het oordeel van de rechter niets zou toevoegen, deed zij meteen ook uitspraak op het beroep zelf. Zij wees het af, evenals het verzoek om een voorlopige voorziening.