Amsterdamse rechter: wie zonnepanelen op gedeeld dak wil, moet eerst bezwaren mede-eigenaar wegnemen

De rechtszaak draait om een pand dat in 2007 in 2 appartementsrechten is gesplitst. De eigenaar van het onderste appartement, die het in oktober 2025 kocht, wilde zonnepanelen laten plaatsen op het dak van 70 vierkante meter. Zijn mede-eigenaar weigerde medewerking. Op grond van artikel 5:121 van het Burgerlijk Wetboek kan een rechter toestemming bij een weigerende mede-eigenaar vervangen, maar uitsluitend als die weigering geen redelijke grond heeft.

Plan voor zonnepanelen vergeten
In een eerder Amsterdams geval uit juni 2025 weigerde dezelfde rechtbank toestemming voor zonnepanelen op een uitgebreide dakopbouw; in de nieuwe rechtszaak is het ontbreken van een installatieplan al genoeg om de zaak te beslechten.

De kantonrechter stelde vast dat de verzoeker geen concreet plan had ingediend. Informatie over het type zonnepanelen, het aantal zonnepanelen, de erkende installateur, de bevestigingsconstructies, de omvormers en de aansluiting op het stroomnet ontbrak volledig. Evenmin was onderzocht of de zonnepanelen lichtreflectie of geluidsoverlast zouden veroorzaken, of wat de verzekeringstechnische gevolgen zouden zijn. Dat ontbrekende plan levert op zichzelf al een redelijke grond voor weigering op, aldus de rechter.

Dak deels voor terras
Daar komt bij dat de mede-eigenaar op grond van de splitsingsakte het recht heeft om twee vijfde deel van het dak exclusief als privéterras te gebruiken, zodra daarvoor een omgevingsvergunning is verleend. Zij woont al sinds 1980 in het pand. Dat zij dit recht tot nu toe niet heeft benut, doet er niet aan af: ook een toekomstige rechtsopvolger kan die aanspraak doen gelden.

De eisende partij kocht het appartement terwijl hij van dat terrasrecht op de hoogte was of had moeten zijn. Bovendien zou het laten vervallen van dat recht haar appartementsrecht in waarde doen dalen. Dat kan niet van haar worden gevraagd, vindt de kantonrechter.

Belangen wegen niet op
De mede-eigenaar voerde ook praktische bezwaren aan. Het dak is uitsluitend bereikbaar via een vlizotrap in haar slaapkamer, en zij wil niet dat de eigenaar of derden langs die weg het dak betreden voor onderhoud of reparaties. Verder vreest zij voor geluidsoverlast van installaties boven haar slaapkamer, voor brandgevaar en voor lichtreflectie als zij straks op haar terras zit. Ten slotte had de verzoeker nagelaten te onderzoeken of er alternatieve locaties zijn, zoals zijn tuin of balkon.

De kantonrechter erkende dat de verzoeker belang heeft bij verduurzaming, een verbeterd energielabel en mogelijk een lagere hypotheekrente, maar oordeelde dat die belangen niet opwegen tegen de bezwaren van de mede-eigenaar om ongestoord gebruik te kunnen blijven maken van haar appartement. De rechter wees het verzoek af en veroordeelde de verzoeker tot betaling van 720 euro aan proceskosten.