Woonbond luidt noodklok over zonnepanelen in huursector

In de brandbrief vraagt de Woonbond, die de belangen behartigt van mensen met een particuliere en sociale huurwoning, onder meer aandacht voor zonnepanelen.

Afschaffing salderingsregeling
‘Enkele honderdduizenden huurders hebben zonnepanelen op hun dak’, schrijft Woonbond-directeur Zeno Winkels aan de Tweede Kamerfracties. ‘Daarvoor betalen zij maandelijks een bedrag aan de verhuurder. Verhuurders hebben die de afgelopen jaren aangeboden op basis van doorlopende overeenkomsten met vaste kosten. Het voordeel dat huurders daarbij in het vooruitzicht werd gesteld, is sinds 2023 gedaald door de invoering van terugleverkosten.’

Na de afschaffing van de salderingsregeling in 2027 gaan velen er volgens de Woonbond zelfs in woonlasten op achteruit ten opzichte van de situatie zonder zonnepanelen. ‘Ondanks heldere signalen van ons hierover zien wij geen enkele beweging vanuit het Rijk om hen daartegen te beschermen’, aldus Winkels.

EPV-woningen extra geraakt
Huurders van woningen met een Energieprestatievergoeding (EPV) worden volgens de Woonbond het zwaarst getroffen. Het gaat om vergaand verduurzaamde woningen met veel zonnepanelen die als energieneutraal worden aangeboden. Huurders betalen daarvoor maandelijks meestal tussen de 100 en 160 euro aan EPV voor hun nul-op-de-meterwoning.

‘Sinds 2023 zien zij toch hun energierekening stijgen door de invoering van de terugleverkosten’, constateert Winkels. ‘Als in 2027 de salderingsregeling vervalt, nemen hun woonlasten onmiddellijk verder toe met gemiddeld 50 euro per maand.’

Demissionair minister Keijzer kondigde recent opnieuw aan dat er gekeken wordt naar verlaging van de maximale EPV-bedragen. ‘Echter, de tijd tussen nu en 2027 begint erg krap te worden om dit nog op tijd op te lossen’, aldus Winkels.

Breder draagvlakverlies
De brandbrief schetst een breder beeld van afkalvend draagvlak voor de energietransitie in de huursector. Naast de problemen met zonnepanelen wijst de Woonbond op hoge vaste kosten voor huurders op een warmtenet en voor huurders met een warmte-koude-opslag (wko).

Ook energielabels die zonder verduurzaming omhooggaan door gewijzigde rekenmethoden ondermijnen het vertrouwen, terwijl de huren wel stijgen. De Woonbond constateert verder dat slechts 25 tot 30 procent van de subsidies voor verduurzaming in de huursector terechtkomt, terwijl hierin wel bijna 90 procent van de mensen met energiearmoede woont.

Startmotor dreigt stil te vallen
‘Voor veruit de meeste huurders geldt dat verduurzaming van huurwoningen wenselijk én noodzakelijk is’, benadrukt Winkels. ‘Maar de bovenstaande ontwikkelingen maken zichtbaar dat de betaalbaarheid en het zeggenschap hier ook ernstig onder lijden. Dit holt het draagvlak uit.’

De huursector geldt in het Klimaatakkoord als startmotor voor de energietransitie. De Woonbond waarschuwt dat deze startmotor dreigt stil te vallen doordat woningcorporaties aan het eind van hun investeringsruimte komen, terwijl er veel meer subsidie beschikbaar is voor de koopsector dan voor de huursector.

De Woonbond roept de Tweede Kamer op alle kansen te grijpen om op te komen voor een klimaatrechtvaardige energietransitie voor huurders. Ze vraagt de Tweede Kamer om betaalbaarheid voor huurders centraal te stellen, zeggenschap te waarborgen, subsidies eerlijker te verdelen en zonnepanelen – weer – aantrekkelijk te maken voor huurders.