In de slotetappe kwam de leidende positie van het team met studenten van Hogeschool Saxion en Universiteit Twente niet meer in gevaar.
Geen gemakkelijke race
Hoewel Solar Team Twente tijdens de race geen grote problemen kende, was het zeker geen gemakkelijke race. Thomas Jansink, raceleider: ‘De omstandigheden in Marokko waren zwaar en gevarieerd: in het Atlasgebergte moest Red Horizon, zoals de auto heet, stijgingspercentages van meer dan 12 procent overwinnen, zich een weg banen door drukke dorpen, de klappen door de hobbels van ruige, onverharde wegen opvangen en het was ook zeker spannend om met de zonneauto door wadi’s gevuld met water te rijden. We zijn vooral kalm en nuchter gebleven, en hebben samen gekeken hoe we dat het beste konden aanpakken. Dat heeft goed gewerkt.’
Universiteit Leuven
Solar Team Twente kwalificeerde zich op zondag 24 oktober middels een sprintrace als vierde voor race, die begon in kustplaats Agadir. Het Belgische Agoria, dat verbonden is aan de universiteit van Leuven, hield tot het begin van de derde etappe op woensdag de koppositie, maar zag toen hoe Solar Team Twente de koppositie overnam, om vervolgens gestaag afstand te nemen van de concurrentie. In de laatste 2 etappes, van Merzouga via Zagora terug naar Agadir, kwam de leidende positie niet meer in gevaar. Uiteindelijk eindigde Agoria, dat 2 jaar geleden nog de zonnerace in Australië won, als tweede, voor het team van Vattenfall/TU Delft, beide op gepaste afstand.
Nuna11 even aan kop
Op de laatste racedag lag Nuna11, de auto van het Vattenfall Solar Team van de TU Delft, nog even aan kop. Want binnen afzienbare tijd na de start wordt Agoria ingehaald en niet veel later ook Twente en lijkt het team in de koppositie op weg. Maar even later moet Nuna11 er toch aan geloven. De auto wordt aan de kant van de weg gezet om een technische storing te verhelpen. Machteloos moet het team toezien hoe het wordt gepasseerd door de concurrentie. Nuna11 slaagt er vervolgens niet meer in om de andere teams terug te pakken en eindigt de etappe op een derde plek. Coureur Dries Borstlap, die de auto over de eindstreep rijdt, kijkt desondanks tevreden terug. ‘We deden mee om de etappewinst en konden ons meten met de andere teams. Dat geeft veel voldoening.’
Ware uitputtingsslag
De race in Marokko werd dit jaar voor het eerst gehouden, als alternatief voor de World Solar Challenge in Australië die vanwege coronabeperkingen niet kon doorgaan. De race kende een enerverend verloop. Met regelmaat moest Nuna11 vol in de remmen voor een overstekende kameel of geit, of moest de zonneracer uitwijken voor een stuifduin van Saharazand op de weg. Een windhoos legde een deel van het bivak plat, waardoor de teamleden in de volgauto’s sliepen en buikgriep schakelde vervolgens een groot deel van het team uit voor het slotdeel van de race.
De route door Marokko bleek een ware uitputtingsslag voor de teams. De auto’s, vaak ontworpen voor de race door het vlakke Australië, hadden grote moeite met de steile hellingen in het Atlasgebergte. Ook zorgde de zware bewolking op de eerste dag voor de nodige problemen, door gebrek aan energie-inkomsten via de zonnepanelen. De helft van de deelnemers bleek niet in staat om alle etappes binnen de gestelde tijdslimieten af te ronden. Dat lukte het Vattenfall Solar Team gelukkig wel.
De juni 2024-editie van Solar Magazine is verschenen. Het tijdschrift bevat artikelen over de toekomst van de Nederlandse pv-markt, het potentieel van de directe lijn, balkonzonnepanelen en het verhogen van het zelfverbruik.