
De richtsnoeren bestaan uit 3 delen en verduidelijken wanneer duurzaamheidsovereenkomsten geen beperking van de mededinging vormen. Het document geeft concrete voorbeelden om ondernemingen te helpen bij het beoordelen van risico’s en het vormgeven van gezamenlijke duurzaamheidsinitiatieven. Het doel is de ontwikkeling en uitvoering van duurzaamheidsovereenkomsten te vergemakkelijken. In Nederland presenteerde de Autoriteit Consument en Markt (ACM) enkele jaren geleden vergelijkbare conceptrichtlijnen.
Algemene principes
Het eerste deel van de richtsnoeren legt algemene principes vast voor de beoordeling van duurzaamheidsovereenkomsten. Hierin staat wanneer dergelijke overeenkomsten waarschijnlijk geen beperking van de mededinging vormen. Ook worden regels gegeven voor overeenkomsten die gemeenschappelijke duurzaamheidsstandaarden willen vaststellen. Daarnaast beschrijft het document onder welke voorwaarden duurzaamheidsovereenkomsten die de mededinging beperken toch in aanmerking kunnen komen voor een vrijstelling.
Landbouwsector
Het tweede deel bevat specifieke regels voor duurzaamheidsovereenkomsten in de landbouwsector. Het verduidelijkt in welke gevallen ondernemingen een vrijstelling kunnen krijgen op basis van artikel 210 bis van de Europese gemeenschappelijke marktordening-verordening. Het doel is vooral landbouwactoren te ondersteunen bij het realiseren van milieudoelstellingen.
Rechtszekerheid
Het derde deel beschrijft mogelijkheden voor bedrijven om extra rechtszekerheid te verkrijgen over de conformiteit van hun duurzaamheidsovereenkomst met het mededingingsrecht. Ondernemingen kunnen bijvoorbeeld advies vragen aan de Belgische Mededingingsautoriteit.
De maart 2026-editie van Solar & Storage Magazine is verschenen. Het tijdschrift bevat artikelen over de vakbeurs Solar Solutions Amsterdam, stekkerbatterijen, zonnepaneelbeleid bij woningcorporaties en onderhoud van zonnepanelen.