Rechter: energieleverancier mag terugleververgoeding eenzijdig verlagen

Een consument uit Limburg sloot op 7 november 2022 een contract met Innova Energie voor de levering van gas en elektriciteit met een looptijd van 1 jaar tegen vaste tarieven. In de contractvoorwaarden stond dat de overeenkomst na dit jaar automatisch zou worden verlengd voor onbepaalde tijd met de dan geldende variabele tarieven. De productvoorwaarden bepaalden dat het tarief voor teruggeleverde elektriciteit gelijk was aan het leveringstarief, inclusief overheidsheffingen en btw.

Tarieven fors aangepast
Op 9 oktober 2023 ontving de consument een brief waarin stond dat zijn contract per 7 november 2023 zou worden omgezet naar een contract voor onbepaalde tijd met variabele tarieven. De leveringskosten per kilowattuur elektriciteit inclusief energiebelasting, opslag duurzame energie (ODE) en btw bedroegen tussen de 0,37518 euro en 0,39907 euro per kilowattuur. De terugleververgoeding werd vastgesteld op 0,08470 euro per kilowattuur, exclusief overheidsheffingen en inclusief btw. Daarnaast voerde Innova terugleverkosten in.

De consument wees Innova erop dat deze wijziging zeer ongunstig voor hem uitpakte en contractueel volgens hem niet was toegestaan. Hij had specifiek gezocht naar een leverancier die de salderingsregeling hanteerde met een een-op-eenkoppeling tussen leverprijs en terugleververgoeding. Na het sluiten van het contract had hij extra zonnepanelen geplaatst met het oogmerk via teruglevering geld te verdienen.

Haviltex-methode toegepast
De rechtbank oordeelde dat de consument niet gerechtvaardigd mocht verwachten dat de een-op-eenkoppeling voor onbepaalde tijd in stand zou blijven. De kantonrechter paste de Haviltex-methode toe, waarbij de uitleg van een overeenkomst niet alleen plaatsvindt op basis van de tekst, maar ook aan de hand van wat partijen over en weer van elkaar mochten begrijpen.

Volgens de rechtbank is het hoogst onwaarschijnlijk dat Innova Energie zich voor onbepaalde tijd zou willen binden aan een vaste koppeling tussen leverprijs en terugleververgoeding, gezien de veranderingen waaraan de energiemarkt onderhevig is.

Vrijheid tarieven aanpassen
De rechtbank stelde dat het energiebedrijf wellicht een jaar vooruit kan kijken en bepaalde risico’s kan inschatten of aanvaarden, maar dat dit niet geldt voor een langere termijn. De consument, die zich volgens de rechtbank in deze materie had verdiept, moest zich dat hebben gerealiseerd.

De kantonrechter oordeelde dat Innova Energie de vrijheid had om de tarieven te hanteren zoals het dat deed. Van een verandering van de spelregels was volgens de rechter geen sprake.

Proceskosten voor consument
De Rechtbank Limburg wees daarom alle vorderingen van de consument af. Die had gevorderd dat voor recht zou worden verklaard dat partijen een automatische verlenging onder dezelfde voorwaarden waren overeengekomen en dat Innova toerekenbaar tekort was geschoten. Ook wilde hij een voorschot van 50.000 euro op geleden schade. De consument werd veroordeeld tot betaling van 1.765 euro aan proceskosten aan Innova Energie.