Dat heeft de Raad van Arbitrage in bouwgeschillen geoordeeld in een zaak tussen de aannemer en 2 bewoners van het flatgebouw.
Centrale voorzieningen
Het appartementencomplex werd in mei 2022 opgeleverd. Bij de oplevering bleken de appartementen geen ‘individuele’ zonnepanelen te hebben, maar waren alle aanwezige zonnepanelen aangesloten op de centrale voorzieningenkast van het gebouw.
Op die kast waren ook de gebouwgebonden installaties aangesloten, zoals de lift, de gebouwverlichting, de garageverlichting en de opritverwarming.
Fout in berekening
Bovendien bleek het bouwbedrijf een fout te hebben gemaakt in de opbrengstberekening van de zonnepanelen. Die zouden volgens de ondernemer circa 80.000 kilowattuur per jaar bedragen, wat overeenkomt met het berekende gebouwgebonden energieverbruik.
Bij de berekening van het voor de zonnepanelen beschikbare dakoppervlak is men echter uitgegaan van de footprint van het gebouw en niet van het kleinere dakoppervlak van de terugliggend gebouwde bovenste etage. Verder is ook geen rekening gehouden met enkele obstakels op het dak. Om dit te compenseren, zijn zonnepanelen geplaatst met een hoger rendement dan de oorspronkelijk geplande zonnepanelen, maar toch wordt de energieprestatienorm van 0,0 voor het gebouw niet gehaald.
190 zonnepanelen
Na overleg met de Vereniging van Eigenaren (VvE) zijn 190 van de 220 aangebrachte zonnepanelen aan de individuele appartementsrechten toegewezen – gerelateerd aan het vloeroppervlak van het appartement – en aangesloten op de individuele meterkasten in het appartement. De overige 30 zonnepanelen zijn toegewezen aan de VvE.
De appartementseigenaren hebben daardoor sinds december 2023 de beschikking over 9 eigen zonnepanelen.
Energieprestatiecertificaat
Bij de Raad van Arbitrage eisten de 2 appartementsbewoners niet alleen een schadevergoeding voor de periode dat zij geen zonne-energie ontvingen, maar vroegen zij ook om een schadevergoeding van 6.439 euro vanwege de foute berekening van het energieprestatiecertificaat (epc).
De Raad van Arbitrage heeft die eis echter van tafel geveegd, omdat het feit dat het hele appartementencomplex – inclusief alle appartementen en gemeenschappelijke ruimtes – niet aan de norm voldoet een zaak is tussen de VvE en onderneemster. Omdat de bewoners niet optreden als gemachtigden van de VvE en het bouwbedrijf in overleg is met de VvE over een oplossing voor het tekort aan zonne-energie, wordt de schadevergoeding niet toegekend.
Daarbij heeft het bouwbedrijf volgens de arbiter terecht aangevoerd dat de norm van 0,0 voor het gehele appartementencomplex geldt en niet voor de individuele appartementen. Dat betekent dat de bewoners geen recht hebben op een individueel appartement met een epc van 0,0.
Als oplossing voor het zonne-energietekort wordt overigens gedacht aan een batterij voor de gezamenlijke zonnepanelen, zodat opgewekte energie kan worden opgeslagen en ook ‒ zo nodig ‒ energie aan het stroomnet kan worden onttrokken op momenten dat deze goedkoop is.
Vergoeding
De appartementsbewoners stellen gedurende 20 maanden geen opbrengst van hun zonnepanelen te hebben gehad. Per appartementsbewoner gaat het om 9 zonnepanelen met een vermogen van 385 wattpiek per stuk, goed voor een jaaropbrengst van 2.763 kilowattuur. De geschillencommissie stelt de vergoeding daarvoor vast op 43 eurocent per gemiste kilowattuur, wat tot een totale afgeronde vergoeding van 1.980 euro leidt.
De door de Raad van Arbitrage in gebouwgeschillen gemaakte kosten bedragen 7.321,41 euro. Omdat de bewoners slechts voor een klein deel in het gelijk zijn gesteld, moeten zij 70 procent van die kosten dragen en het bouwbedrijf slechts 30 procent. Ook de aanvraagkosten voor het geschil – 450 euro – worden, omdat de appartementseigenaren niet volledig in het gelijk zijn gesteld, niet teruggegeven.
De juni 2024-editie van Solar Magazine is verschenen. Het tijdschrift bevat artikelen over de toekomst van de Nederlandse pv-markt, het potentieel van de directe lijn, balkonzonnepanelen en het verhogen van het zelfverbruik.