Berenschot, CE Delft en Kalavasta: door wind- en zonne-energie geen behoefte aan kernenergie

De studiegroep Invulling klimaatopgave Green Deal – die onder leiding staat van AFM-voorzitter Laura van der Geest – heeft in het rapport ‘Bestemming Parijs: Wegwijzer voor klimaatkeuzes 2030, 2050’ (de consequenties van) de belangrijkste overwegingen voor het klimaatbeleid van het volgende kabinet inzichtelijk gemaakt. Met het rapport wordt duidelijk dat het volgende kabinet de klimaatinspanningen zal moeten verdubbelen om aan de verscherpte Europese doelstellingen te kunnen voldoen.

Geen behoefte
Voor het rapport is samengewerkt met de 3 onderzoeksbureaus Berenschot, CE Delft en Kalavasta. Zij hebben elk vanuit hun eigen discipline hun expertise ter beschikking gesteld aan de studiegroep. In een reflectie op het rapport stellen de onderzoeksbureaus ‘over het algemeen enthousiast te zijn over de routes die in beeld zijn gebracht en de instrumentatie die daarbij wordt geschetst’.

De onderzoeksbureaus hebben een voorkeur voor varianten die in de eerste jaren leiden tot meer emissiereductie. Met betrekking tot de elektriciteitssector onderschrijven ze de gekozen route op één optie na.

‘Kernenergie wordt genoemd als optie voor na 2030, omdat het CO2-vrije basislast kan geven’, stellen de onderzoeksbureaus. ‘Echter, in een elektriciteitssysteem met hoge opgestelde vermogens aan zon- en wind is er geen behoefte aan basislast aan de productiekant. Daarmee valt dit argument voor kernenergie in het betoog weg.’

Geen kostenefficiënte inzet
‘Het elektriciteitssysteem zal al vanaf volgend jaar vele honderden uren en vanaf 2030, als gevolg van het klimaatakkoord, vele duizenden uren kennen waarin zon en wind samen of afzonderlijk de gehele elektriciteitsvraag dekken’, vervolgen de onderzoeksbureaus in hun reflectie. ‘Een nieuw te bouwen kerncentrale komt dus al vanaf het eerste jaar in een elektriciteitssysteem dat geen basislast meer kent en daarmee is het ons inziens geen kostenefficiënte inzet van middelen, omdat onder andere eerder gedane investeringen in zon en wind in het kader van het klimaatakkoord minder rendabel worden, indien de kerncentrale het gehele jaar zou draaien. Mocht de kerncentrale  alleen draaien als achtervang voor wind en zon dan is deze optie zowel technisch als economisch onaantrekkelijk.’